Ile miedzianu na 10 litrów wody i jak przygotować oprysk

Na 10 litrów wody odmierza się 30-50 g miedzianu w proszku (formulacja 50 WP) albo 40-60 ml preparatu płynnego (350 SC) – to stężenie 0,3-0,5%. Dawkę górną stosuje się w zabiegach bezlistnych na drzewach owocowych, dolną w sezonie wegetacyjnym na warzywach i przy roślinach wrażliwych na miedź. 10 litrów cieczy wystarcza na około 100 m² warzywnika lub 2-4 dorosłe drzewa owocowe.

Ile miedzianu na litr wody – przeliczenie na małe opryskiwacze

Na 1 litr wody przypada 3-5 g proszku 50 WP lub 4-6 ml preparatu płynnego 350 SC. To dokładnie te same stężenia co przy 10 litrach (0,3-0,5%), tylko przeliczone na pojemność opryskiwacza ciśnieniowego 1-5 l, którym najczęściej pracuje się w przydomowym ogrodzie.

Proszek odmierzaj wagą kuchenną z dokładnością do 1 g, a nie łyżeczką – gęstość nasypowa zmienia się wraz z wilgotnością opakowania i ta sama łyżeczka potrafi zawierać od 3 do 6 g. Preparat płynny odmierzaj strzykawką bez igły 10 lub 20 ml albo miarką dołączoną do butelki.

Pojemność opryskiwacza	Proszek 50 WP (0,3%)	Proszek 50 WP (0,5%)	Płyn 350 SC (0,4%)	Płyn 350 SC (0,6%)
1 l	3 g	5 g	4 ml	6 ml
2 l	6 g	10 g	8 ml	12 ml
5 l	15 g	25 g	20 ml	30 ml
10 l	30 g	50 g	40 ml	60 ml
20 l	60 g	100 g	80 ml	120 ml

Nie zwiększaj stężenia „na zapas”. Miedź działa powierzchniowo i kontaktowo – nie wnika do tkanek, więc wyższa dawka nie leczy porażonych liści, a jedynie podnosi ryzyko ordzawień owoców i poparzeń młodych przyrostów.

Ile miedzianu w płynie 350 SC na 10 litrów wody

Formulacja płynna zawiera 350 g oksychlorku miedzi w litrze, więc odmierza się jej objętościowo: 40-60 ml na 10 litrów wody. Standardowa dawka polowa 3 l/ha rozcieńczona w 500-750 l wody daje właśnie stężenie 0,4-0,6%.

Płyn ma nad proszkiem dwie przewagi: nie pyli przy odmierzaniu i rozprowadza się w zbiorniku bez tworzenia grudek, przez co rzadziej zatyka dysze i filtr opryskiwacza. Butelka 50 ml wystarcza na jedno napełnienie 10-litrowego zbiornika, butelka 250 ml na 4-6 zabiegów w małym ogrodzie.

Przy równych stężeniach ilość miedzi metalicznej w cieczy z formulacji płynnej jest zbliżona do tej z proszku: 50 ml preparatu 350 SC odpowiada mniej więcej 35 g proszku 50 WP pod względem zawartości substancji czynnej. Zamiana jednej formulacji na drugą w trakcie sezonu nie wymaga zmiany terminów zabiegu, tylko przeliczenia dawki.

Ile miedzianu na 10 litrów wody na drzewka owocowe

Na drzewa owocowe w zabiegu bezlistnym stosuje się dawkę górną: 50 g proszku lub 60 ml płynu na 10 l wody. W sezonie wegetacyjnym, gdy na drzewie są liście i zawiązki, schodzi się do 30 g lub 40 ml na 10 l.

Terminy, w których oprysk miedziowy ma sens:

• Jesień – po opadnięciu 70-80% liści, przy temperaturze powyżej 5°C. Ogranicza kurczliwość (rak drzew owocowych) i zakażenia przez blizny liściowe.
• Przedwiośnie – w fazie nabrzmiewania pąków, przed ich pękaniem. Zabieg na pękające pąki grozi uszkodzeniem tkanek.
• Po cięciu – świeże rany są otwartą drogą dla patogenów, więc opryskuje się w ciągu kilku dni po zakończeniu prac. Ta sama zasada obowiązuje przy krzewach jagodowych, na przykład po cięciu borówki amerykańskiej.
• Nigdy w pełni kwitnienia – miedź uszkadza słupki i płatki, a na jabłkach odmian wrażliwych powoduje ordzawienia skórki.

Zużycie cieczy zależy od wielkości korony: młode drzewko 2-3-letnie to 1-2 l, drzewo na podkładce półkarłowej 3-5 l, dorosłe drzewo wysokopienne nawet 8-10 l. Opryskuj do momentu spływania kropel z gałęzi, obejmując także pień i nasadę konarów.

Ile gramów miedzianu w proszku 50 WP na 10 litrów wody

Proszek 50 WP zawiera 500 g oksychlorku miedzi na kilogram, co przy 10 litrach wody daje 30-50 g preparatu, czyli 15-25 g czystego oksychlorku w zbiorniku. Trzy typowe warianty: 30 g na warzywa i zabiegi w sezonie, 40 g na drzewa i krzewy w okresie wegetacji, 50 g na zabiegi bezlistne.

Proszek wymaga sporządzenia zaczynu – wsypany bezpośrednio do pełnego zbiornika tworzy grudki, które osiadają na dnie i zatykają filtr. Rozrób odmierzoną porcję w 0,5 l letniej wody w osobnym naczyniu, mieszaj do jednolitej zawiesiny, dopiero potem wlej przez sitko do opryskiwacza.

Zawiesina sedymentuje w ciągu kilkunastu minut, więc podczas zabiegu wstrząsaj zbiornikiem co 2-3 minuty. Ciecz roboczą zużyj tego samego dnia – po nocy w zbiorniku osad jest zbity i nie da się go równomiernie wymieszać.

Ile miedzianu na 10 litrów wody na pomidory

Na pomidory stosuje się 30 g proszku lub 40 ml płynu na 10 l wody, czyli dawkę dolną. Zabieg jest zapobiegawczy i celuje w zarazę ziemniaczaną oraz alternariozę – po pojawieniu się brunatnych plam z białym nalotem miedź już nie odwróci porażenia.

Pierwszy oprysk wykonuje się przy zawiązywaniu pierwszego grona lub po pierwszej fali wilgotnej pogody z nocami o temperaturze powyżej 10°C i porannym rosieniem. Kolejne co 7-10 dni, a po ulewie zabieg powtarza się wcześniej, bo miedź jest zmywalna.

10 litrów cieczy wystarcza na 80-120 m² uprawy w gruncie, czyli mniej więcej na 60-80 roślin prowadzonych na jednym pędzie. Opryskuj obie strony liści, zwłaszcza dolne piętra, i unikaj zabiegu w pełnym słońcu – na mokrych liściach w temperaturze powyżej 25°C łatwo o oparzenia. Karencję dla pomidorów podaje etykieta konkretnego opakowania i przy preparatach miedziowych wynosi ona zwykle kilka dni, więc ostatni zabieg planuj z wyprzedzeniem przed zbiorem.

Ile miedzianu na 10 litrów wody na ogórki

Ogórki i pozostałe dyniowate są wrażliwsze na miedź niż pomidory, dlatego stosuje się na nie stężenie 0,2-0,3%, czyli 20-30 g proszku lub 30-40 ml płynu na 10 l wody. Przekroczenie tej dawki objawia się brązowymi, nekrotycznymi plamkami na blaszkach i przedwczesnym zasychaniem najstarszych liści.

Zabieg celuje w mączniaka rzekomego dyniowatych – chorobę, która w wilgotny sierpień potrafi zniszczyć plantację w 10-14 dni. Objawy startowe to kanciaste, żółte plamy ograniczone nerwami, od góry liścia, oraz szarofioletowy nalot od spodu.

• Pierwszy oprysk: przy rozpoczęciu płożenia pędów lub na pierwsze sygnały choroby w okolicy.
• Odstęp między zabiegami: 7 dni przy wilgotnej pogodzie, 10 dni przy suchej.
• Zużycie cieczy: 5-7 l na 100 m² przy młodych roślinach, do 10 l przy pełnym rozroście.
• Pora dnia: wczesny ranek lub wieczór, przy temperaturze 12-22°C i braku wiatru powyżej 3 m/s.
• Owoce zebrane po zabiegu myj przed spożyciem i zachowaj karencję z etykiety.

Jak przygotować oprysk krok po kroku

Kolejność czynności ma znaczenie dla tego, czy zawiesina będzie jednolita i czy dysza nie zatka się po pięciu minutach pracy.

1. Napełnij zbiornik do połowy czystą wodą o temperaturze 10-20°C. Woda prosto z lodowatej studni gorzej rozprowadza preparat.
2. Odmierz dawkę: proszek na wadze, płyn strzykawką. Rób to w rękawicach, poza pomieszczeniem mieszkalnym.
3. Proszek rozrób w 0,5 l wody na jednolitą zawiesinę; płyn możesz wlać wprost do zbiornika.
4. Wlej preparat przez sitko, uzupełnij wodą do 10 l, zakręć i wstrząśnij 30 sekund.
5. Opryskuj drobnokroplistą mgłą do lekkiego spływania cieczy, wstrząsając zbiornikiem co kilka minut.
6. Po zabiegu przepłucz zbiornik, wąż i dyszę czystą wodą, a popłuczyny wylej na opryskiwaną powierzchnię, nie do kanalizacji.

Warunki, przy których zabieg traci sens: opad deszczu w ciągu 2-3 godzin od oprysku (ciecz musi zaschnąć na liściach), temperatura powyżej 25°C, silne nasłonecznienie, wiatr znoszący mgłę na sąsiednie uprawy oraz kwitnące rośliny w zasięgu rozpylenia. Nie łącz preparatu miedziowego w jednym zbiorniku z nawozami dolistnymi o kwaśnym odczynie ani z innymi środkami bez sprawdzenia mieszalności – miedź wytrąca się z roztworu i osiada na dnie.

Resztek cieczy nie przechowuj. Nadmiar rozcieńcz wodą w stosunku 1:10 i wylej na opryskiwaną wcześniej uprawę, z dala od studni, oczek wodnych i cieków – związki miedzi są toksyczne dla organizmów wodnych i kumulują się w glebie.